Η ιστορία μας διδάσκει

Ο τράχηλος του Ελληνα ζυγόν μεν δεν υπομένει, αλλά ας δούμε κάποια στοιχεία για το πολιτικό μας σύστημα, σε μια τέτοια περίοδο πλήρους απαξίωσης και αποδοκιμασίας του. Δυστυχώς έχουμε πολλές και αρνητικές πρωτιές, έτσι γιατί η ιστορία μας κάποτε πρέπει να μας διδάξει τις αποφάσεις μας για το μέλλον, εάν βέβαια θέλουμε να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας.

Την 1.1.1822 λοιπόν η Α΄ Εθνοσυνέλευση καθορίζει την γαλανόλευκη ως σημαία της Ελλάδος και κηρύττει την πολιτική ύπαρξη και ανεξαρτησία της Ελλάδος και έτσι αρχίζει η νεώτερη ιστορία μας....

1) Από το 1844 έως τις τελευταίες εκλογές και την έναρξη της περιόδου της Μνημονιοκρατίας 83 άνδρες έγιναν πρωθυπουργοί αυτού του τόπου αλλά μόνον οι 29 εκλέχτηκαν από τον λαό. Οι άλλοι διορίστηκαν από τους βασιλείς, εθνοσυνελεύσεις ή ήταν προσωρινοί – υπηρεσιακοί. Πέντε ήταν δικτάτορες ή εκπρόσωποι τους

2) Δύο πρωθυπουργοί έζησαν την κατάρα του Ελληνα ψηφοφόρου «να μου κοπεί το χέρι άν σε ξαναψηφίσω» τον απόλυτο θρίαμβο και κατόπιν στην απόλυτη καταβαράθροση Στις εκλογές της 3ης Μαϊου 1892, ο Χαρίλαος Τρικούπης έβγαλε 180 από τους συνολικά 207 βουλευτές: ποσοστό 86,95%! Στις αμέσως επόμενες (16 Απριλίου 1895), έπαθε πανωλεθρία: το κόμμα του ανέδειξε 15 βουλευτές (7,2%), ανάμεσα στους οποίους ο ίδιος δεν ήταν!

Στις εκλογές του 1910, ο Ελευθέριος Βενιζέλος είδε το κόμμα του (των Φιλελευθέρων) να κατακτά τις 307 από τις 362 έδρες του Κοινοβουλίου: ποσοστό 84,80%! Στα 1920, θριαμβευτής με τη συνθήκη των Σεβρών στην τσέπη, πανίσχυρος και σωτήρας του τόπου, καταποντίστηκε: το κόμμα του έπεσε στο 29,73% και ο ίδιος έφυγε στο Παρίσι, ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που, 25 χρόνια πριν, είχε πάρει ο Χαρίλαος Τρικούπης! Και οι δύο πέθαναν αυτοεξόριστοι.

3)Τα οκτώ χρόνια, ένας μήνας και δεκαεπτά ημέρες της συνεχούς πρωθυπουργίας του Κώστα Σημίτη (από 18 Ιανουαρίου 1996 ως 7 Μαρτίου 2004) αποτελούν αξεπέραστο ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα.

4) Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος είναι ο πολιτικός που ορκίστηκε πρωθυπουργός τις περισσότερες φορές, συνολικά δέκα, από τις οποίες οι δύο την ίδια χρονιά. Ομως, μόνον οι τρεις ήταν με την ψήφο του λαού. Ακολουθεί ο Δημήτριος Βούλγαρης με οκτώ θητείες, από τις οποίες οι μισές με την ψήφο του λαού. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Χαρίλαος Τρικούπης ορκίστηκαν πρωθυπουργοί από επτά φορές ο καθένας (και οι δύο, μία φορά χωρίς την ψήφο του λαού).

5) Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατέχει ένα αξεπέραστο ρεκόρ, που δύσκολα στο μέλλον μπορεί να καταρριφθεί: από τη μέρα που ορκίστηκε για πρώτη φορά πρωθυπουργός (5/10/1955) ως τη στιγμή που παραιτήθηκε για τελευταία φορά, το 1980 για να αναλάβει την Προεδρία της Δημοκρατίας, κύλησαν περίπου 25 χρόνια. Είναι ο μοναδικός ηγέτης του τόπου, που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή επί σαράντα χρόνια.

6) Οι Ελληνες έχουν κληθεί να δαπανήσουν φαιά ουσία για να ψηφίσουν κατά τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας μας πάνω από 150 κόμματα κάποια με ιδιαίτερα ονόματα όπως ΡΟΖΑ, ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ – ΧΑΡΙΖΩ ΧΡΕΗ, ΚΟΤΕΣ, Ουράνιο Τόξο, Ορεινοί – Πεδινοί ή πολύ πολύ παλαιότερα οι ΝΑΠΑΙΟΙ (Ρωσικό κόμμα).

7) Τα σκάνδαλα δεν είναι μόνο Ελληνικής προέλευσης, το πρώτο σκάνδαλο στην νεώτερη ιστορία μας της ναυπήγησης των φρεγατών, αποτελεί ένα από τα πρώτα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα στην νεώτερη ιστορία του ελληνικού κράτους έχοντας άμεση σχέση με την διαχείριση του αγγλικού δανείου του 1824. Επρόκειτο για μια εμπορική σύμβαση μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των Αμερικανών ναυπηγών, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα παρήγγειλε σειρά ατμοκίνητων πολεμικών πλοίων μεταξύ των οποίων και δύο φρεγάτες. Κατά τη διάρκεια όμως της ναυπήγησης οι Αμερικανοί ναυπηγοί χρησιμοποιώντας την εκεί νομοθεσία καθώς και άλλα αθέμιτα μέσα απαίτησαν μεγαλύτερα από τα ήδη συμφωνημένα ποσά καθυστερώντας την ναυπήγηση των πλοίων. Τελικά, ύστερα από παρέμβαση της ίδιας της αμερικανικής κυβέρνησης, κατέστη δυνατό να παραδοθεί μια μόνο φρεγάτα Ελλάς (έχουμε και τη παράδοση να μας πιάνουν κορόιδα).

Κατά τη περίοδο αυτή της νεώτερης Ελληνικής ιστορίας έχουμε ζήσει και τις χρεωκοπίες μας, και παρότι παλιά ιστορία για την ταλαίπωρη Ελλάδα η συνταγή για την οικονομική μας εξαθλίωση, ακολουθούμε πιστά το δρόμο προς το γκρεμό για άλλη μια φορά.

Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας".

Η δεύτερη χρεωκοπία στα 1843. Κατά την εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα, το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, οπότε έχουμε τη πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος.

Η τρίτη και η πιο γνωστή το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893 και ακολουθεί την άνοιξη του 1932 η υποτίμηση της δραχμής από το Βενιζέλο. Την πρωτομαγιά του 1932 ανακοινώνει στη βουλή την πτώχευση της Ελλάδας και την στάση πληρωμών του εξωτερικού χρέους.

6) Η ιστορία του δανεισμού στη νεώτερη ελληνική ιστορία αρχίζει με το πρώτο δάνειο που πήρε η Ελλάδα από τους Αγγλους ήταν ονοµαστικής αξίας 800.000 λιρών, αλλά µόνο 308.000 λίρες και εφόδια αξίας 11.900 λιρών δόθηκαν στην Ελλάδα (πάλι μας έπιασαν κότσους).

Από το 1879 µέχρι και το 1893 συνήφθησαν τα περισσότερα σε τέτοιο διάστημα, 9 δάνεια, (τα 8 επί Τρικούπη) ύψους 643.000.000 χρυσών φράγκων με μιά σημαντική πρωτοτυπία. Εισπράχθηκαν µόνο 463 εκατοµµύρια και καταβλήθηκαν 455 εκατοµµύρια για τοκοχρεολύσια αλλά είναι τα δάνεια που αξιοποιήθηκαν περισσότερο για τις υποδομές της χώρας (βλ.Διώρυγα της Κορίνθου, σιδηροδρομικό δίκτυο που ακόμη χρησιμοποιούμε, διάνοιξη οδικού δικτύου, κλπ.) ∆εν πρόλαβε να πραγµατοποιήσει το όραµά του για τη ζεύξη του Ρίου µε τον Αντίρριο. Θα υλοποιηθεί ύστερα από 110 χρόνια !!!! και η γέφυρα θα φέρει το όνοµά του.

Το εξωτερικό δημόσιο χρέος της χώρας όταν πήρε την εξουσία η Ν.Δ μετά από μια απίστευτα μακρά σύναψη δανείων (το αφεντικό τρελάθηκε και τα πουλάει όσο όσο) από το 1900, ήταν πιά 170.000.000.000 δολάρια. Σήμερα το ποσό αυτό έχει εκτοξευτεί στα 260.000.000.000 δολάρια και περισσότερο !

7) Το ρεκόρ του πλέον καταστροφικού πρωθυπουργού κατέχει μακράν, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, αλλά είναι και ο πρώτος αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα.

8) Οι πρώτοι Αγανακτισμένοι βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας στα τέλη του Φεβρουαρίου και τις αρχές Μαρτίου 1863 όταν άρχισε στη Συνέλευση η συζήτηση για τις περικοπές των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και την επιβολή φόρων στους κτηνοτρόφους, ενώ το προεδρείο της Βουλής πρότεινε ψήφισμα που προέβλεπε τη χορήγηση μηνιαίας αποζημίωσης στους πληρεξουσίους (βουλευτές) 400 δραχμών. Από νωρίς χιλιάδες κόσμου μαζεύτηκαν μπροστά στη Βουλή και έβριζαν τους πληρεξούσιους που έβγαιναν: «Γιούχα, παραδόπιστοι, Γιούχα, εκμεταλλευτές, Γιούχα…Οι άτιμοι μας φορολογούν και, ενώ εμείς δεν έχουμε να φάμε, αυτοί θα τσεπώνουν 300 δραχμές το μήνα»! Σήμερα ο κάθε βουλευτής μας κοστίζει 45.000 ευρώ το μήνα 16.200.000 δραχμές χοντρικά δηλαδή 54.000 Χ 300 δρχ. αύξηση από το 1863 !!!!

Δημοκρατία, δικτατορία, βασιλεία, στρατιωτικά πραξικοπήματα, πόλεμοι, καταστροφές, δανειστές, ξένες δυνάμεις, μετανάστευση, εμφύλιος και κομματικοί φανατισμοί, μετρήστε 80 πρωθυπουργούς με λιγότερο ή καθόλου πατριωτικές προθέσεις και πόσοι βουλευτές μπήκαν κάθε φορά μαζί τους στη Βουλή, μετρήστε πόσα ψέμματα ή υποσχέσεις για ψηφοθηρία έχει πει ο καθένας, πόσες δημοτικές εκλογές και πόσες για το Ευρωκοινοβούλιο, άλλα ψέμματα εκεί άλλες προεκλογικές δαπάνες, υποσχέσεις, μίζες, σκάνδαλα, βόλεμα και μια απατηλή ευδαιμονία που κατέληξε από τα πολλά μηδενικά στο νούμερο 5 ...τα πέντε δάχτυλα στη γνωστή χειρονομία.

Αδηλοι οι πόροι των κομμάτων που ρυθμίζουν την ιστορία αυτού του τόπου, αφού τα ψηφίζουμε, που αποδεκατίζουν τη ζωή των Ελλήνων και οδηγούν πια τη χώρα σε ολοκληρωτικό ξεπούλημα και υποδούλωση. Από ιδιώτες χορηγούς κρυφά κονδύλια για τους εθνοσωτήρες μας πακτωλός, στημένες δοσοληψίες, ενώ τα ποσά που εισπράττουν νόμιμα για να μας πουλάνε φούμαρα σε σύνολο για όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις προκαλούν ζάλη, μόνο πχ. για το 2008 τα κόμματα εισέπραξαν 62.489.723 ευρώ, ενώ ως τις 30 Σεπτεμβρίου 2009, λίγες ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, είχαν εκταμιευθεί 140.231.372 ευρώ...

Τέλος η μεγαλύτερη παρεξηγημένη αλήθεια στη νεώτερη ιστορία μας ήταν η δήλωση του Γιώργου ότι υπάρχουν λεφτά.... μόνο που δεν τελείωσε ποτέ τη πρότασή του ...."Λεφτά υπάρχουν αλλά δεν θα τα δείτε ποτέ για το καλό σας, γιατί είσαστε ηλίθιοι που δεν διδαχτήκατε από την ιστορία σας και μας ψηφίζετε και μας ανέχεστε ακόμη....".

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22733&subid=2&pubid=133192

http://dimitriskazakis.blogspot.com/2011/06/blog-post_02.html

http://gdailynews.wordpress.com/2011/03/09/στην-ελλάδα-το-1863-ξύλο-στους-βουλευτές-γ/

www.wikipedia.com

περισσότερα »

Oι "οίκοι" που κυβερνούν το κόσμο

Πρώτη είδηση σήμερα τα δυσάρεστα αλλά αναμενόμενα νέα για την πιστοληπτική υποβάθμιση της Πορτογαλίας κατά τρεις μονάδες από τη Fitch, ρίχνοντας τη Λισαβόνα κατά τρεις μονάδες στο ΒΒΒ-, με αρνητικές προοπτικές. Η επιθετική υποβάθμιση, τρεις ημέρες μετά την υποβάθμιση από την S&P μόλις μία μονάδα πριν το Junk, είναι ενδεικτική της πίεσης που δέχεται η Πορτογαλία για προσφυγή της στον ευρωπαϊκό μηχανισμό και βέβαια αυτό δεν σταματά εδώ. Την ανάσα των "οίκων" αισθάνεται και η Ισπανία ήδη. Που σταματά αυτό αναρωτιώμαστε άραγε και τα σενάρια για την επόμενη μέρα όταν θα έχουν γονατίσει οι ευρωπαϊκές οικονομίες, όταν θα υπάρξει το κοινωνικό χάος είναι αρκετά, σίγουρα συγκλείνουν σε αυτό που ονομάζεται παγκόσμια οικονομική δικτατορία.

Εάν όμως με δέος και τρόμο μιλάμε για αυτό το μέλλον που μας πλησιάζει με γοργό βήμα ας πάμε πίσω να δούμε την ιστορία κάποιων "καουμπόηδων" στην άλλη άκρη του ωκεανού που κατόρθωσαν σήμερα νά γίνουν οι οίκοι που κυβερνούν το κόσμο.

Η ιστορία των οίκων αξιολόγησης ξεκινάει πριν από 100 χρόνια, όταν στις Η.Π.Α. ξεκίνησε η κατασκευή του τεράστιου σιδηροδρομικού δικτύου. Έπρεπε να βρεθούν επενδυτές ώστε να επενδύσουν τα κεφάλαια τους σε αυτό το πραγματικά δύσκολο εγχείρημα για την εποχή.

Εκείνη την περίοδο ο John Moody, ένας ιδιαίτερα αξιόλογος χρηματοοικονομικός αναλυτής, διέκρινε το πρόβλημα και ανακάλυψε τη λύση του, δημιουργώντας το 1909 την πρώτη εταιρεία αξιολόγησης πιστωτικών κινδύνων. Επινοώντας την αξιολόγηση με τα αρχικά γράμματα του αλφαβήτου, καθιέρωσε τη βαθμολογία ΑΑΑ (και τα παράγωγα της), η οποία έκτοτε υποδηλώνει το χαμηλότερο δυνατό ρίσκο, με το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπος ένας επενδυτής, όταν δανείζει τα χρήματα του σε μία επιχείρηση η ένα κράτος κλπ.

Το 1916, και αφού είχε κάνει την αρχή ο Moody, εισήλθε στο χώρο η Standard Statistics (η σημερινή Standard & PoorΆs), ενώ ακολούθησε το 1924 η Fitch. Αυτό το ολιγοπώλιο κατέχει σήμερα το 95% της παγκόσμιας αγοράς.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Τόσο ο τζίρος, όσο και τα τεράστια καθαρά κέρδη των εταιριών αξιολόγησης, τα οποία πλησιάζουν το 40%, αναδεικνύουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη διαχρονική αξία της επιχειρηματικής ιδέας. Φυσικά και δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από το παιχνίδι ο γνωστός σε όλους μας Warren Buffet (αυξημένη πληροφόρηση, ενδεχομένως «έγκαιρη» γνώση των αξιολογήσεων πολλών εταιρειών κλπ ? εάν τυχόν γνωρίζεις από πριν την «ύστερη» υποτίμηση της πιστοληπτικής ικανότητας μίας εταιρείας ή ενός κράτους, μπορείς να κερδίσεις τεράστια ποσά) ο οποίος επένδυσε την MoodyΆs, πράγμα το οποίο ερμηνεύει, σε κάποιο βαθμό βέβαια, ένα μέρος των πασίγνωστων επενδυτικών του επιτυχιών.

Οι τζίροι των "οίκων" είναι ενδεικτικοί

Standard & PoorΆs ΤΖΙΡΟΣ $2.645.00.0000 ΚΕΡΔΗ $ 1.055.000.000
MoodyΆs ΤΖΙΡΟΣ 1.755.000.000 ΚΕΡΔΗ 748.000.000
Fitch Rating ΤΖΙΡΟΣ 882.000.000 ΚΕΡΔΗ 246.000.00
Σε ποσοστά το 2008 η Fitch Rating είχε το 16%, η MoodyΆs το 39% και η Standard & PoorΆs το 40%.

Ανεξήγητο παραμένει το γεγονός ότι, οι υπόλοιπες ανεπτυγμένες οικονομίες όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση η Ιαπωνία κ.α. (εκτός της Κίνας που έχει δημιουργήσει τον δικό της οίκο αξιολόγησης Dagong Global Credit Rating ο οποίος μάλιστα υποβάθμισε την πιστοληπτική αξιολόγηση των ΗΠΑ στο Α- από ΑΑ) δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν ανάλογες εταιρείες, αφήνοντας στην κυριολεξία «έρμαιο» στις διαθέσεις των αμερικανικών εταιρειών αξιολόγησης τόσο τις επιχειρήσεις τους, όσο και τους δημόσιους τομείς τους.

Τον Ιούνιο του 1999, όταν ξεκίνησε η συνθήκη της Βασιλείας ΙΙ, μέσα στα πλαίσια της οποίας επιβλέπονται τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αποφασίσθηκε η «συσχέτιση» της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, με τη «νόμιμη» αξιολόγηση των επενδυτικών τους τοποθετήσεων. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δηλαδή, τα οποία επενδύουν σε «χρεόγραφα» με υψηλή πιστωτική αξιολόγηση, χρειάζονται να «δεσμεύουν» σημαντικά χαμηλότερα «εγγυητικά» κεφάλαια ? οπότε μπορούν να πολλαπλασιάζουν τις πιστώσεις τους (ακολούθησε ο «χορός» της υπερχρέωσης και η απόλυτη ηγεμονία των εταιρειών αξιολόγησης).

Σύμφωνα με του κανόνες της Βασιλείας ΙΙ, για την αγορά ενός επενδυτικού προϊόντος αξίας 1.000.000 €, με αξιολόγηση ΑΑΑ, η τράπεζα έχει την υποχρέωση να κατέχει ίδια κεφάλαια ύψους μόλις 5.600 € (περίπου 178 φορές λιγότερα). Εάν όμως η αξιολόγηση του προϊόντος μειωθεί στο Ba1, τότε η τράπεζα οφείλει να αυξήσει τα ίδια κεφάλαια της, για το ίδιο προϊόν, στις 200.000 € (μόλις 5 φορές λιγότερα, έναντι 178 του προηγουμένου).
Εάν η αξιολόγηση μειωθεί ακόμη περισσότερο, στο B1, τότε η τράπεζα είναι υποχρεωμένη να διατηρεί ολόκληρο το ποσόν (100%) σαν «αντίκρισμα» ? επομένως, χρειάζεται 178 φορές περισσότερα ίδια κεφάλαια για ένα χρεόγραφο Β1, από ότι για ένα χρεόγραφο με την αξιολόγηση ΑΑΑ (ας φαντασθούμε εδώ τι σημαίνει για μία χώρα, η οποία έχει διαθέσει ομόλογα του δημοσίου της στις τράπεζες η ενδεχόμενη υποτίμηση της πιστοληπτικής της ικανότητας: τόσο σε σχέση με το επιτόκιο που η ίδια πληρώνει, όσο και σε σχέση με τα επί πλέον κεφάλαια που πρέπει να δεσμεύσουν ξαφνικά οι τράπεζες που έχουν ήδη αγοράσει τα ομόλογα της).

Όλα τα παραπάνω ισχύουν σε μεγάλο βαθμό και για τα κράτη, ο δανεισμός των οποίων, καθώς επίσης το επιτόκιο του, είναι «μεγέθη» απολύτως ανάλογα της αξιολόγησης τους , όσο χαμηλότερη είναι δηλαδή η αξιολόγηση τους, τόσο περισσότερους τόκους εισπράττουν οι πιστωτές τους για το αυξημένο ρίσκο τους (για παράδειγμα, όταν ένα κράτος δανείζεται 100 δις €, όσο περίπου δανειστήκαμε εμείς, τότε ένα 2% μεγαλύτερο επιτόκιο, σημαίνει 2 δις € επί πλέον ετήσιους τόκους) και τόσο δυσκολότερη είναι η πρόσβαση τους στις διεθνείς χρηματαγορές.

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ
Οι όποιες αξιολογήσεις τους δεν χρειάζεται καν να είναι σωστές. Απλά εκφράζουν την υποκειμενική άποψη τους κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτήν των δημοσιογράφων του οικονομικού Τύπου, οι οποίοι αναλύουν εισηγμένες ή άλλες επιχειρήσεις, χωρίς να αναλαμβάνουν την παραμικρή προσωπική ευθύνη και χωρίς να ελέγχονται από κάποιους ειδικούς για τα αναγραφόμενα τους. Αυτό ακριβώς το γεγονός (επειδή δηλαδή εκφράζουν απλά τις υποκειμενικές απόψεις τους «επιφυλασσόμενες»), δεν μπορεί κανένας δημόσιος ή άλλος οργανισμός να τις καλέσει σε απολογία ? πόσο μάλλον να τις κατηγορήσει ή να καταθέσει αγωγές εναντίον τους. Επί πλέον οι εκτιμήσεις τους πληρώνονται από τους χρεώστες: από αυτούς δηλαδή που ζητούν να αξιολογηθούν για να δανειστούν χρήματα και όχι από τους πιστωτές τους, οι οποίοι τους δανείζουν.

Οι χθεσινές αντιδράσεις του κ.Τρισέ των Ευρωπαϊων πρωθυπουργών αλλά και η έκθεση του ΔΝΤ που αποφαίνεται ότι "Συστημικές επιπτώσεις στις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών έχουν οι ανακοινώσεις των οίκων αξιολόγησης για την πιστοληπτική τους ικανότητα και επηρεάζουν αρνητικά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα" είναι ενδιαφέρουσες, αλλά δεν ξέρουμε πόσο μπορούν να κλονίσουν την παντοκρατορία των οίκων αξιολόγησης και αυτών που είναι πίσω από αυτούς. Μια πρόβλεψη λέει ότι εάν τραβήξουν τους οίκους αξιολόγησης στο πάτο ο ασφυκτικός εναγκαλισμός τους με τους μοχλούς του παρόντος χρηματοπιστωτικού συστήματος θα τραβήξει την παγκόσμια οικονομία στο πάτο.

Σε αυτούς τους ταραγμένους, σκοτεινούς καιρούς, τους καιρούς του "μαύρου" χρήματος, του "μαύρου" σύνεφου πάνω από τη Φουκοσίμα, ας αναρωτηθούμε εάν υπάρχει λύση να στείλουμε όλο αυτό σαθρό κανιβαλικό σύστημα στο πάτο, αρχίζοντας έναν καινούργιο ανθρώπινο πολιτισμό από την αρχή, όχι με οίκους αξιολόγησης και καταδυνάστευσης, αλλά με έναν και μόνον οίκο αξιολόγησης, το πλανήτη μας και τους πόρους που διαθέτουμε και την απίστευτη δυναμική του ανθρώπινου μυαλού για να δημιουργήσουμε ένα μέλλον στα μέτρα μας ή μάλλον για έχουμε μέλλον ως σκεπτόμενοι, ελεύθεροι άνθρωποι πάνω σε αυτό το πλανήτη.

http://unews.pathfinder.gr/world/oikoi-axiologhshs-ti-soi-froyto-einai-ayto-.html
http://noname-gr.blogspot.com/2011/03/blog-post_548.html

περισσότερα »

Είναι και φαίνεσθαι σε πρώτη προσέγγιση

O Ευκλείδης ο Μεγαρέας (καμιά σχέση με τον μαθηματικό) έλεγε:
«Όταν παλεύουμε για έναν σκοπό πρέπει να προσέχουμε ώστε αντικείμενο των επιθυμιών μας να είναι το είναι κι όχι το φαίνεσθαι».
Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: αν κάποιος θέλει να κυβερνήσει ένα κράτος γιατί νιώθει την ανάγκη να βελτιώσει τη ζωή των συμπολιτών του, πλησιάζει το «είναι» της δουλειάς τού κυβερνήτη!

Αν όμως κίνητρό του είναι το γόητρο, το προσωπικό κέρδος και οι τιμές τις εξουσίας, τότε πάει να πει πως τον έλκυσε το «φαίνεσθαι» του ρόλου!
Στην τελευταία περίπτωση, κατά τον Ευκλείδη, δεν έχει καμία ελπίδα να φτάσει στο Αγαθό!

O Καστοριάδης στην εισαγωγή στο γλωσσάρι στην “Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας” δηλώνει ότι η λέξη Φαίνεσθαι είναι μόνη της φιλοσοφία. Παίρνει όλες τις αποχρώσεις από το Φαίνομαι γιατί υπάρχω (είμαι) μέχρι το Φαίνομαι γιατί δεν υπάρχω (είμαι φάντασμα).

Θυμάστε τον παλιό κοινωνικό προβληματισμό του Έριχ Φρομ:"Να έχεις ή να είσαι;" Σήμερα έχει μετατραπεί σε: "Να είσαι ή να φαίνεσαι" με το κοινωνικό βάρος να κλίνει απαρέγκλιτα με κενότητα προς το δεύτερο.
Φαινόταν καλός άνθρωπος πως μπόρεσε να διαπράξει τέτοιο έγκλημα.....
Η κατάσταση φαινόταν ότι ήταν υπό έλεγχο, κανείς δεν υπολόγιζε ότι θα πάρει τέτοιες ανέξελεγκτες διαστάσεις, δυστυχώς τα φαινόμενα απατούν
Φάνηκε τόσο σίγουρος που τον εμπιστετευτήκαμε και τώρα μας πήρε στο λαιμό του.
Φαινόταν τόσο ευτυχισμένη, τόσο ικανοποιημένη από τη ζωή της, όμως δεν ήταν τελικά. Ολα ήταν μια βιτρίνα για τη κοινωνία, το είναι της είχε χαθεί στο φαίνεσθαι.
Τελικά όμως το είναι πήρε την εκδίκησή του (σχόλιο για περιστατικό βαριά καταθλιπτικής γυναίκας).

Είμαστε αλήθεια ότι φαινόμαστε ή παραμυθιαζόμαστε. Στη σημερινή κοινωνία έχουμε φτάσει να πιστεύουμε, για την κοινωνική μας επιβίωση, ότι είμαστε αυτό που φαινόμαστε, μέσω μιας βασανιστικής αυθυποβολής που συντρίβει κάθε μέρα το πραγματικό είναι. Ετσι το φαίνεσθαι γίνεται το είναι και το πραγματικό είναι καταπνίγεται στο υποσυνείδητο, στα όνειρα και στις λίγες φευγαλέες στιγμές διαφυγής που μπορούμε να βρίσκουμε τον εαυτό μας όπως πραγματικά είναι.Οσο λιγοστεύουν οι στιγμές συνάντησης και αναγνώρισης ότι το είναι και το φαίνεσθαι ή το κοινωνικά κατεστημένο είναι απέχουν μακράν τόσο αλλοτριωνόμαστε και τόσο πιο πολύ είμαστε εύκολοι σε γρήγορες ατεκμηριώτες αποφάσεις που βασίζονται στο δεδομένο ότι αυτό που φαίνεται είναι. Και παράλληλα τόσο πιο πολύ υποδουλωνόμαστε στο κοινωνικά κατεστημένο είναι με ότι σκοπούς έχουν αυτοί που μας το επιβάλλουν.

Οταν πάλι φαινόμαστε αυτό που πραγματικά είμαστε με θάρρος, αποθώντας το δήθεν, το φαίνεσθαι όπου είναι τελείως απαραίτητο για τη κοινωνική συνύπαρξη, τότε οι ταγοί του φαίνεσθαι δημιουργούν ταμπέλες που επισείουν τη ποινή εξοστρακισμού από τη κοινωνία. Ονειροπόλος, αλλοπαρμένος, απροσάρμοστος και συνήθως αποτυχημένος. Αυτός που δεν κατακτά ότι θα πρέπει να τον κάνει να φαίνεται «καταξιωμένος» βάσει των κανόνων του φαίνεσθαι στη σημερινή κοινωνία.

Τα φαινόμενα απατούν λέμε συχνά, ενώ ζούμε την ίδια στιγμή την απόλυτη δικτατορία του φαίνεσθαι, όπου η αρμονία με το είναι έχουν διαταραχθεί σε βαθμό σχιζοφρένειας. Πόσες φορές έχουμε ακούσει την έκφραση «θέλω να απομακρυνθώ από όλα να βρω λίγο τον εαυτό μου» ή «δεν με αναγνωρίζω» ή «εάν μπορούσα να κάνω αυτό που πραγματικά με εκφράζει θα....».

Εάν αύριο λοιπόν βάζατε για 24 ώρες στοίχημα να φανείτε ότι είσαστε πως θα ήταν η ζωή σας. Λογικό είναι ότι θα διατηρούσαμε κάποιους κανόνες κοινωνικής συνύπαρξης, δεν μιλάμε για αποχαλίνωση των άγριων ενστίκτων επί τας κεφαλάς καθενός που δεν θα μας ήταν αρεστός. Μιλάμε για τη διαδικασία να φέρουμε τον άλλον να αποδεχτεί ότι το είναι μας θα πρέπει να είναι αυτό που πραγματικά πρέπει να προσεγγίσει, εάν θέλει να καταλήξει σε τεκμηριωμένη γνώση σχετικά με το άτομο μας. Παράλληλα μιλάμε για μια διαδικασία βασισμένη στη λογική και το διάλογο που θα φέρει τον άλλον να παρουσιάσει και σε μας το είναι του, ώστε να υπάρξει μια πραγματική γνωριμία μεταξύ δύο ανθρώπων, απαλλαγμένη από τις παραμορφώσεις του αισθητού, όπως το έχουμε εκπαιδεύσει στη ταχυκοινωνία μας να στέκεται στα προφανή και τη πρώτη εντύπωση. Εάν αυτό το πείραμα το πολλαπλασιάζαμε στο στενό μας κοινωνικό κύκλο και σιγά σιγά απλώναμε το κύκλο πόσο διαφορετικές, λογικές και τεκμηριωμένες θα ήταν οι αποφάσεις που θα βασίζονταν στο είναι. Πόσο αναγκαίο τελικά θα κατέληγε να είναι το να φαινόμαστε ότι είμαστε και πόσο φαιδρός, ανώριμος και αποτυχημένος θα είναι οποίος βασίζεται στο φαίνεσθαι για να οικοδομήσει τη ζωή του και τις σχέσεις του, πόσο μάλλον να ηγηθεί μιας κοινωνίας.

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου εκπέμπουμε, μιλάμε και εποικονωνούμε τη γλώσσα του φαίνεσθαι. Στέλνουμε λάθος σήματα, λαμβάνουμε λάθος σήματα, συντάσσουμε λάθος αναφορές και λαμβάνουμε αποφάσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο βασισμένες σε μια λάθος γλώσσα. Ο πολιτισμός μας βασίζεται σε αυτή τη γλώσσα. Σε μια τέτοια κοινωνία όλοι αυτοί που έχτισαν τη δικτατορία του φαίνεσθαι την εμφυτέουν στα μυαλά μας από τη παιδική μας ηλικία σε κάθε λεπτό της ζωής μας, σε κάθε τι που κάνουμε. Πλούσιος σημαίνει ευτυχής ή έξυπνος ή ικανός, ο (εμφανισιακά) όμορφος, τυχερός, αγαπητός, επιτυχημένος ή κάποιος που έχει μεγάλες πιθανότητες να επιτύχει περισσότερο από κάποιον άσχημο (ιδίως για τις γυναίκες).

Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή λοιπόν να δούμε τι είμαστε – εντάξει ίσως κάποιοι χρειαστούν γεωτρύπανο για να φτάσουν, τόσο βαθιά που το έχουν καταχωνιάσει - και πόση απόσταση έχει από αυτό που φαινόμασταν μέχρι τώρα και που πιστεύουμε ότι είναι το αρεστό στους άλλους. Η αλήθεια είναι ότι αξίζει να τολμήσουμε να δείξουμε ότι είμαστε αφού έτσι και αλλιώς με ότι φαίνομαστε σαν άτομα και σαν κοινωνία μάλλον δεν τα πήγαμε καθόλου καλά για να μην πούμε ότι αποτύχαμε παταγωδώς. Μια δοκιμή θα μας δείξει ότι είναι να φανεί και όχι ότι φαίνεται να ισχύει.

περισσότερα »

Ανακαλύψαμε τον κήπο της Εδέμ!!!

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ της Βόρειας Κορέας, τρώτε 12 χρόνια σκληρής εργασίας.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ του Ιράν, κρατείστε επ'αόριστον.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ του Αφγανισταν,  τρως σφαιρα.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ της Σαουδικής Αραβίας, . θα πρέπει να φυλακιστείτε.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ των ΗΠΑ,ΘΑ υποστείτε ξυλοδαρμό από την τοπική αστυνομία.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ της Κίνας, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ακουστείτε ποτέ ξανά.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ της Βενεζουέλας, ΘΑ περαστείτε για κατάσκοπος και θα σφραγιστείτε σε κανένα κελί.

Εάν διασχίσετε ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ της Κούβας, θα σαπίσετε σε πολιτική φυλακή.


Εάν διασχίσετε παράνομα τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ, . . . . . . ΠΑΙΡΝΕΤΕ:

- Μια θέση εργασίας,
- Μια άδεια οδήγησης,
- ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ,
- Πρόνοια,
- κουπόνια συσσιτίου,
- ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ,
- ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ενοικίου ή δάνειο για να αγοράσετε ένα σπίτι,
- ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ,
- ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ,
- Δωρεάν εξόδους απ' τις φυλακές και σε πολλές περιπτώσεις ...
- Μπορείτε ακόμη και να ψηφίσετε.
- ΑΝ ΠΑΡΕΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΩΡΟ Η ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ


Τελικά υπάρχει η χώρα της επαγγελίας, υπάρχει ο παράδεισος, υπάρχει ο κήπος της Εδέμ... και το όνομα αυτού ΕΛΛΑΣ !

περισσότερα »

Ο νόμος των πιθανοτήτων

Διάβαζα προ ημερών μια λίστα πραγμάτων και την πιθανότητα να συμβούν στη ζωή μας

Ετσι βλέπουμε 2% πιθανότητα να ζήσουμε μέχρι τα 100 αλλά από το ποσοστό του ενός σε 20 εκ, άτομα στους αρχαίους χρόνους στο διάβα της ανθρώπινης ιστορίας έγινε με τη πρόοδο της επιστήμης 1 στους 50 που μπορεί πράγματι να τα εκατοστήσει.

Η πιθανότητα για κάποιον να αποτολμήσει ένα ταξίδι για να πατήσει τη κορυφή του βουνού Εβερεστ είναι 1 προς 50.000.000. Σε περίπτωση που το αποτολμήσει τότε έχει 33,33% πιθανότητα να φτάσει τη κορυφή. Σε περίπτωση που ανήκει στο 33,33% που θα πατήσει τη κορυφή υπάρχει ένα 4% πιθανότητα ότι δεν θα γυρίσει πίσω.

Οι πιθανότητες να έχεις έναν επιτυχημένο πρώτο γάμο και να μην χωρίσεις για 15 χρόνια είναι 1.3 προς. 1 Εάν πιστεύεις στη πιθανότητα να χωρίσεις τη εις άντα καραβοτσακισμένη γυναίκα σου για να βρεις μια Ζιζέλ (Μπούνχεν) ή ένα supermodel τότε δυστυχώς οι στατιστικές λένε ότι αυτό είναι 88,000 προς 1.

Για τις γυναίκες δε που κάνουν όνειρα για ένα γάμο με πολλά μηδενικά τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα. Οι πιθανότητες είναι 215 προς 1 για να βγεις ραντεβού βέβαια κανείς δεν εγγυάται ότι αυτό θα καταλήξει σε γάμο.

Πολλές φορές αντιμετωπίζοντας το στριφνό αφεντικό σου, τη πεθερά σου ή κάποιον που σου κάνει το βίο αβίωτο και σου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι σκέφτεσαι να αποδημήσει από διάφορους λιγότερο ή περισσότερο βίαιους τρόπους. Οι πιθανότητες λοιπόν να πάει κάποιος από στραβοκατάπημα είναι μόλις 1 σε 370,035 ή από πέσιμο (ξέρετε αυτό που λένε για τους ηλικιωμένους) 1 σε 20.666 ή από δάγκωμα σκύλου (άσε κάτω Αζωρ τη γιαγιά) 1 σε 700.000 ή από πνιγμό 1 σε 79.065 (για αυτό κολυμπάνε περπατώντας στα ρηχά ή συμπαθείς γραίες). Εάν δε περιμένετε ότι μπορεί το εν λόγω άτομο που σας κάνει τη ζωή πατίνι να «αγιάσει» οι πιθανότητες είναι μια προς 20.000.000 ενώ οι πιθανότητες να πάθετε εσείς εν τω μεταξύ θανατηφόρο έμφραγμα είναι 1 προς 6 και να καταλήξετε από καρδιακό νόσημα είναι 1 στις 3. Εάν επαφίεστε δε σε θεόσταλτες δυνάμεις τύπου να έπεφτε ένας μετεωρίτης στο κεφάλι – σπίτι του συγκεκριμένου ανθρώπου είναι 182,138,880,000,000 προς 1.

Τέλος εάν ελπίζετε ότι η λύση είναι να γίνετε πολυεκατομυριούχος και να δραπετεύσετε από αυτή τη αδυσώπητη καθημερινότητα από τα κέρδη μιας λοταρίας είναι 13.000.000 προς 1, 1 σε 7.000.000 άτομα παγκοσμίως ενώ για την Αμερική έχουν φροντίσει να είναι καλύτερα τα πράγματα 1 σε 1.000.000 άτομα. Βέβαια μπορεί να είσαι ο ένας από 500.000 που θα βρεθεί σε αεροπορικό δυστύχημα ή να κολυμπάς αμέριμνος στο τροπικό τοπίο ενώ στη παραλία σε περιμένουν λογής λογής εξωτικά φρούτα (όπως ο καθένας τα φαντάζεται) και είσαι ο ένας από 10.000.000 άτομα που θα πάει από καρχαρία ή ένας από 250.000.000 άτομα που θα πάει από χτύπημα καρύδας.

Γενικά στη ζωή τα πάντα είναι ρίσκο για φτάσεις σε μια πιθανότητα έχεις ακυρώσει την ευκαιρία να συμβούν στο δικό σου σύμπαν χιλιάδες άλλες πιθανότητες (αλλά η κβαντική είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία) και δίνεις τη πιθανότητα να συμβούν μια αλύσιδα χιλιάδων άλλων συνδυασμών και γεγονότων. Τελικά στη ζωή το τετραφύλλο τριφύλλι έχεις πιθανότητες 10.000 προς 1 να βρεθεί αλλά μπορείς να διαλέξεις να αρκεστείς στο τρίφυλλο τριφύλλι και να προσθέσεις ένα ακόμη φύλλο ώστε να μοιάζει τετράφυλλο. Στο κάτω κάτω η ζωή μας είναι τόσο σύντομη για να τη δαπανούμε σε αναλύσεις όταν κάτι νοιώθουμε ότι αποτελεί για μας μοναδική αξία, ας μην χανόμαστε σε δαιδάλους συνειρμών και εικασιών για το τι μπορεί να γίνει στο μέλλον.

Αλλωστε υπάρχει και η πιθανότητα 1 προς 5000 κάποιος αστεροειδής να χτυπήσει τη γη στα επόμενα 100 χρόνια και επειδή η πιθανότητα να γίνει κάποιος αστροναύτης είναι 1 προς 13.200.000 μάλλον το μέλλον μας είναι απόλυτα συνδεδεμένο με το μέλλον του πλανήτη μας.

Με 6 δισεκατομμύρια ανθρώπους που έχουν 250 διαφορετικά όνειρα κάθε βράδυ ο καθένας, υπάρχει και η πιθανότητα ένα όνειρο να είναι κοινό, ίσως πολύ μικρή, ίσως σε μια παγκοσμιοποιημένα σαθρή κοινωνία μεγαλύτερη. Ένα γεγονός με μηδενική πιθανότητα ΜΠΟΡΕΙ να συμβεί, όπως επίσης και ένα γεγονός με 100% πιθανότητα μπορεί να ΜΗΝ συμβεί! Αρα με ένα δείγμα 6 δισεκατομμυρίων ατόμων στον κόσμο, αυτό που λέμε "μια στο εκατομμύριο" μπορεί να συμβεί αρκετά συχνά.

περισσότερα »

Ελλάδα 2065...

Αθήνα 2065


Διαδηλώσεις για μια ακόμα μέρα στο κέντρο της Αθήνας, καθώς δύο πορείες συναντήθηκαν μπροστά στην Βουλή των Ελλήνων ενώνοντας τις δυνάμεις τους.


Διαδηλωτές ελληνικής καταγωγής υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα τους για νόμιμη εργασία με ασφάλιση και αξιοπρεπή σύνταξη ενώθηκαν με πορεία φοιτητών που ζητούσαν την επιστροφή των αρχαίων ελληνικών σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας καθώς  και αύξηση των μαθημάτων σχετικά με την ιστορία τους.


Οι διαδηλωτές σταματήθηκαν βίαια έξω από την Βουλή καθώς τα ΜΑΤ έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών.


Ο κος Agim Era Υπουργός των Εσωτερικών δήλωσε μεταξύ: «...η νομιμότητα πρέπει να υπάρχει σε όλες τις εκφράσεις του λαού, ο χώρος της Βουλής είναι ο πυρήνας της Δημοκρατίας μας και δεν γίνεται επειδή μερικοί θέλουν να ικανοποιήσουν τα αιτήματα τους να ονειρεύονται την κατάληψή του..»


Ωστόσο υπάρχουν δημοσιογραφικές πληροφορίες πως το επίλεκτο σώμα των ΜΑΤ «Shqipe» αντιμετώπισε με ακραία βιαιότητα τους διαδηλωτές και προχώρησε σε ηλεκτρονική καταγραφή αυτών που συμμετείχαν στις πορείες με την συσκευή «Bird Eye” που πρόσφατα μπήκε σε χρήση στον Ευρωπαϊκό στρατό (Bird Eye : πτητική μηχανή με ειδική κάμερα λήψης και ταυτοποίησης στόχων).

Στην συνέχεια υπήρξαν συλλήψεις μιας και ο Άρειος Πάγος υπό τον Πρόεδρό του Κο. Mir Lasi είχε κρίνει ως παράνομες και τις δύο διαδηλώσεις.


Έντονη ήταν η αντίδραση του κου Παπανικολάου του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος «Ενότητα» της μειοψηφίας, ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε. “…. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα στους ελληνόφωνους φοιτητές να απαιτούν την επιστροφή των ελληνικών σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα καθώς τους συνδέει με την πολιτιστική τους κληρονομιά. Θυμίζω πως η υποβάθμιση της ελληνικής γλώσσας σε δεύτερη μετά την Αγγλική, με το δημοψήφισμα του 2043 δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από τους Έλληνες...» για να εισπράξει την άμεση απάντηση από τον Πρόεδρο του κόμματος της πλειοψηφίας στην Βουλή "Φωτεινό Μονοπάτι" , κο Ara Karadağ ο οποίος είπε «..... είναι γνωστό πως η ελληνική κοινότητα αδυνατεί χρόνια τώρα να αντιληφθεί πως η πληθυσμιακή συρρίκνωση της δεν της επιτρέπει πλέον αυθαίρετα να θεωρεί πως το Κράτος της ανήκει. Πέρασε προ πολλού ο καιρός των αφεντικών και σήμερα η Ελλάδα μπορεί να είναι υπερήφανη για την δεκτικότητά της στην πολυπολιτισμική κοινωνία που έχει».


Αθήνα 2011

Πετάχτηκα απ’ το κρεβάτι ιδρωμένος κοίταξα από το παράθυρο τον Παρθενώνα με φόντο τον καταγάλανο Αττικό ουρανό.... και μια φράση μου ήρθε στο μυαλό. « Η πόλις εάλω».

Για να προλάβω τους καλοθελητές. Δεν είναι εθνικιστική ονείρωξη είναι προέκταση της πραγματικότητας που οδηγεί σε κρίση ταυτότητας. Ακούει κανείς ;

περισσότερα »

Αμείλικτοι αριθμοί

Μια ομάδα από προγραμματιστές,ερευνητές και εθελοντές δημιούργησαν το worldometers, μια πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα που παρουσιάζει διάφορα παγκόσμια στατιστικά στοιχεία, που εξελίσσονται σε“πραγματικό χρόνο” (real time).

Πληροφορίες για τον πληθυσμό της γης, παγκόσμια οικονομικά στοιχεία, στατιστικά για το περιβάλλον, τα τρόφιμα, τονερό, την ενέργεια, την υγεία κ.α. Οι μετρητές βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα, που συλλέγονται από πολλές αξιόπιστες πηγές π.χ. γνωστούς διεθνείς οργανισμούς, ερευνητικές ομάδες κ.α. Μέσω ειδικής αλγοριθμικής επεξεργασίας υπολογίζονται οι τρέχουσες τιμές κάθε στοιχείου, γίνεταιπροσομοίωση του ρυθμού μεταβολής του, και εμφανίζονται τα “ακριβή” στατιστικά δεδομένα να ανανεώνονται συνεχώς.

http://www.worldometers.info/

Σε συνολικό πληθυσμό 6.901.920.536 ανθρώπων επί Γης οι άνθρωποι που πέθαναν από πείνα σήμερα είναι και γράφω 20915 και ξανακοιτώ το site και βλέπω 20916 και πριν τελειώσω αυτό το άρθρο 21.496.

Ανθρωποι που υποσιτίζονται στο πλανήτη τη δεδομένη χρονική στιγμή 1.031.665.896. Η φιλανθρωπία μας τελικά είναι σταγόνα στο ωκεανό. 1.316.219.930 άνθρωποι χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό. Δείτε και το νούμερο αυτό 499.656.000 τόνοι παραχθείσας τροφής ενώ 81.222.000 δολλάρια δαπάνησαν οι Αμερικανοί σε προγράμματα απώλειας βάρους. Παράλληλα 97.646 τόνοι τροφής καταλήγουν στα σκουπίδια στην Αμερική κάθε μέρα. 94.192.000 δολλάρια δαπανήθηκαν σήμερα σε τρόφιμα που αγοράστηκαν και πετάχτηκαν στα αμερικάνικα νοικοκυριά

Τοξικά χημικά απόβλητα που απορρέουν από τη βιομηχανική δραστηριότητα παγκοσμίως στον αέρα, στη θάλασσα και στο έδαφος 931.700 τόνοι για το 2011 ή 310 τόνοι kg ανά δευτερόλεπτο. Η αλαζονία μας καταστρέφει το σπίτι μας το πλανήτη μας.

Ζώα που έχουν εκλείψει 13.204 και εκτάρια δασών 1.071.742, ο άμετρος εγωισμός να πιστεύουμε ότι είμαστε ανώτεροι και έχουμε την εξουσία για ότι άλλο υπάρχει σε αυτό το Κόσμο.

292.500.000 MWh ρυπογόνου ενέργειας καταναλώθηκαν έναντι 24.140.000 από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ η ενέργεια η οποία έφτασε στο πλανήτη μας μόνο από τον ήλιο σήμερα ήταν 30.024.000.000 MWh. Το άλλο στοιχείο είναι ότι απομένουν 152.241 ημέρες για να τελειώσουν τα αποθέματα άνθρακα του πλανήτη και 15.644 ημέρες για τα αποθέματα πετρελαίου.

Ζούμε στον άκρατο καταναλωτισμό με πεπερασμένους πόρους όπου 435.000 τηλεοράσεις πουλήθηκαν σήμερα και 2.575.000 κινητά τηλέφωνα σε μια μέρα παγκοσμίως ενώ οι πωλήσεις αυτοκινήτων κυμαίνονται σε 51.971.328 σε ένα χρόνο (στοιχεία 2009).

Επίσης βλέπουμε ότι 2.834.000.000 δολλάρια δαπανήθηκαν σήμερα για στρατιωτικό εξοπλισμό ενώ αντίστοιχα 4.114.000 δολλάρια δαπανήθηκαν για αποστολές τροφίμων σε υποσιτισμένες περιοχές. Τέλος 26.772.000 δολλάρια θα μπορούσαν σήμερα 4 Φεβρουαρίου 2011 να θρέψουν όλους τους πεινασμένους και υποσιτισμένους της Γης.

Ομως υπάρχει και ένα νούμερο που μας πάει αλλού από εκεί που ξεκίνησαν όλα, η υπέροχη Γη μας, το σπίτι αυτό που βανδαλίζουμε τόσο ασύστολα κάθε λεπτό ταξίδεψε μέσα στο Σύμπαν από την 1 Ιανουαρίου 2011 89.455.192 χλμ μέσα στο Σύμπαν.

Και είναι όλα τόσο μικρά, τόσο αναίτια και τόσο μάταια όταν σκεφτούμε αυτό το νούμερο, αυτό το ταξίδι και αυτό το άγνωστο Συμπάν μέσα στο οποίο ταξιδέψαμε μαζί με τη Γή. Ας επαναπροσδιορίσουμε τώρα τα νούμερα και τα δεδομένα. Ας σταματήσουμε τους δείκτες της καταστροφής να τρέχουν και ας αντιστρέψουμε τη ζοφερή πραγματικότητα σ’ αυτή τη μικρή μπλε κουκίδα που ζούμε.

Δεν είμαστε μόνο νούμερα σε μια στατιστική καταμέτρηση αλλά και ρυθμιστές για το ρολοι για να γράψει σύντομα δίπλα από κάθε στατιστικό στοιχείο που απεικονίζει όλες τις μάστιγες του ανθρώπου, όπως τη πείνα, το πόλεμο, τη καταστροφή του περιβάλλοντος, την έλλειψη βασικών αυτονόητων αγαθών όπως η εκπαίδευση, τους θανάτους από θεραπεύσιμες αρρώστιες (λόγω έλλειψης χρημάτων) ένα μεγάλο ΜΗΔΕΝ. Είναι στα χέρια μας να μηδενιστούμε ή να μηδενίσουμε.

περισσότερα »